Het is een heel intiem theatertje, het Origamitheater. Op rustige muziek bewegen de handen als acteurs tussen de gordijnen. Kinderen wachten vol spanning op wat het worden zal. Opa’s en oma’s en gewone ouders ook.
Voor mij maakte Marieke de Hoop speciaal een zwaantje. Het zou zo mee kunnen drijven op de Rotte.
Ze speelde zondagmiddag in het kader van de ‘Beppenings‘, in het theater op de Rotte. Ook een soort Straatfestivalletje met vreemde vogels op Rottekade
“Maudits Sonnants” betekent zoiets als ’slaande verdoemden’. Dat ’slaan’ slaat dan op de klokken die geluid worden. En klokken werden er geluid, zaterdagavond op het Schouwburgplein. Het was een groots spektakel. Een ‘hemels klokkenspel’ op 30 meter hoogte. Allemaal in het kader van het Rotterdams Straatfestival 2005.
Het Straatfestival is een van mijn favorieten. Vorig jaar zat ik in de jury, twee jaar geleden mocht ik de gouden straatkei uitreiken. Dit jaar was ik weer gewoon publiek. En ik heb genoten. Net als vele tienduizenden andere Rotterdammers.
De winnaar was dit jaar Moussa Huit-Huit uit Frankrijk. Hij won ook de publieksprijs. Een geweldige winnaar.
8 queries. 0,790 seconds. Powered by WordPress
